http://shabpa.blogfa.com/ شعر امروز fa blogfa.com Sat, 14 Nov 2009 04:18:05 GMT http://shabpa.blogfa.com/post-271.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl align=center><STRONG>شعرتازه من</STRONG></P> <P dir=rtl>منصفانه نیست</P> <P dir=rtl>ازکوچه نیایی</P> <P dir=rtl>این که چهارراه</P> <P dir=rtl>رباعی خیابان است</P> <P dir=rtl>چه ترانه هایی که از راه می افتند.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>تو</P> <P dir=rtl>ظهوریک اذرخش بوده ای</P> <P dir=rtl>که دست و رویت راباخورشیدشسته ای</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>قافیه هارا می رقصانی و</P> <P dir=rtl>    مرامی پوشانی باخودت</P> <P dir=rtl>       باآفتابی که زیر دامن داری</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>بوی غزل می دهی</P> <P dir=rtl>ببین</P> <P dir=rtl>چنارهای خیس</P> <P dir=rtl>درباره ی ماشاعرانه می خوانند</P> <P dir=rtl>آرزوهایم را می فروشم</P> <P dir=rtl>تاباران من باشی</P> <P dir=rtl>حتااگرموافق عطشم نباشی.</P> <P dir=rtl>     88</P> <P dir=rtl>         </P> Sat, 14 Nov 2009 04:18:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=271 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-271.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-270.aspx <P dir=rtl align=center><STRONG>سه شعر اروتیک متعلق به زبان سانسکریت (هندی باستان)از شاعرانی گمنام</STRONG></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> (۱)</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>تمام روز از میان گِل سخت</P> <P dir=rtl>خیش آهنین را</P> <P dir=rtl>                  به دنبال می‌کشد</P> <P dir=rtl>و شب خسته و ناتوان</P> <P dir=rtl>                  به خواب می‌رود.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>همسر جوانش شب دیگری را کام ناگرفته</P> <P dir=rtl>                 به بستر می‌رود،</P> <P dir=rtl>و فصل بارانی را </P> <P dir=rtl>                 نفرین می‌فرستد.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>(۲)</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>مست از باده </P> <P dir=rtl>مرد، نام زنی دیگر را</P> <P dir=rtl>                در گوش او زمزمه کرد.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>اکنون احساس می‌کند</P> <P dir=rtl>گردن‌بند گرانبهایش</P> <P dir=rtl>زنجیری است </P> <P dir=rtl>بر گردن گاو میشی</P> <P dir=rtl>که سوی سلّاخ‌خانه </P> <P dir=rtl>           کشیده می‌شود.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>(۳)</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>با تبسّم معنی‌داری بر لب</P> <P dir=rtl>بانوی آن سرای بزرگ</P> <P dir=rtl>از کاه و پوشال</P> <P dir=rtl>بستری می‌گستراند برای میهمان.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>بامدادان امّا</P> <P dir=rtl>با چشمان اشک‌آلود</P> <P dir=rtl>بر می‌چیند</P> <P dir=rtl>             بستر پوشالین را.</P> Thu, 12 Nov 2009 05:48:21 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=270 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-270.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-269.aspx <P dir=rtl align=center><B></B> </P> <P dir=rtl align=center><B>غزلی زیبا از "سیمین بهبهانی"</B></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> کودک روانه از پی بود </P> <P dir=rtl> نق نق کنان که:من پسته.</P> <P dir=rtl> «پول از کجا بیاورم من؟»</P> <P dir=rtl> زن ناله کرد آهسته</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> کودک دوید در دکّان</P> <P dir=rtl> پایی فشرد و عری زد</P> <P dir=rtl> گوشش گرفت دکان دار</P> <P dir=rtl> «کو صاحبت زبان بسته!»</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> مادر کشید دستش را: </P> <P dir=rtl> «دیدی که آبرومان رفت؟»</P> <P dir=rtl> کودک سری تکان می داد</P> <P dir=rtl> دانسته یا ندانسته</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> یک سیر پسته صد تومان!</P> <P dir=rtl> نوشابه،بستنی...سرسام!</P> <P dir=rtl> اندیشه کرد زن با خود</P> <P dir=rtl> از رنج زندگی خسته:</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> دیروز گردوی تازه دیده ست</P> <P dir=rtl> و چشم پوشیده ست</P> <P dir=rtl> هر روز چشم پوشی هایش</P> <P dir=rtl> با روز پیش پیوسته</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> کودک روانه از پی بود</P> <P dir=rtl> زن سوی او نگاه افکند</P> <P dir=rtl> با دیده ای که خشمش را </P> <P dir=rtl> باران اشک ها شسته.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> ناگاه جیب کودک را</P> <P dir=rtl> پر دید ــ«وای!دزدیدی؟</P> <P dir=rtl> کودک چو پسته می خندید، </P> <P dir=rtl> با یک دهان پر از پسته.</P> Mon, 09 Nov 2009 07:57:54 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=269 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-269.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-268.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><STRONG>شعرتازه من</STRONG></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>کوچه های چپ و راست</P> <P dir=rtl>فرعی حادثه اند</P> <P dir=rtl>سرهرمیدان ،باید پیچید.</P> <P dir=rtl>      <B>88</B><B></B></P> Mon, 02 Nov 2009 04:08:39 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=268 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-268.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-267.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><STRONG>از: دکترشفیعی کدکنی</STRONG></P> <P dir=rtl> ای مهربان تر از برگ در بوسه های باران </P> <P dir=rtl>بیداری ستاره در چشم جویباران </P> <P dir=rtl> ایینه ی نگاهت پیوند صبح و ساحل </P> <P dir=rtl> لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران </P> <P dir=rtl> بازا که در هوایت خاموشی جنونم </P> <P dir=rtl>فریاد ها برانگیخت از سنگ کوه ساران </P> <P dir=rtl>ای جویبار جاری ! زین سایه برگ مگریز </P> <P dir=rtl>کاین گونه فرصت از کف دادند بی شماران </P> <P dir=rtl>گفتی : به روزگاران مهری نشسته گفتم </P> <P dir=rtl>بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران </P> <P dir=rtl>بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز </P> <P dir=rtl>زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران </P> <P dir=rtl>پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند </P> <P dir=rtl> دیوار زندگی را زین گونه یادگاران </P> <P dir=rtl> وین نغمه ی محبت بعد از من و تو ماند </P> <P dir=rtl> تا در زمانه باقی ست آواز باد و باران</P> Sun, 01 Nov 2009 08:19:12 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=267 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-267.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-266.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl align=center><STRONG>دو غزل از "دکتر محمد حسین بهرامیان"</STRONG>   </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>سیب</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>یک غزل گفته ام مثل یک ، با ردیف بیفتد بیفتد</P> <P dir=rtl>شاید این شعر بی مایه باشد ، شاید این قافیه بد بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من ولی امتحان کردم امشب ، آسمان ریسمان کردم امشب</P> <P dir=rtl>شاید این شعر بی مایه روزی ، دست یک روح مرتد بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من ولی در پی یک سوالم : این که پایان این ماجرا چیست؟</P> <P dir=rtl>این که آخر چرا مرگ باید روی یک خط ممتد بیفتد؟</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>شعله باید بر انگیزم ازخویش ، دار باید بیاویزم از خویش</P> <P dir=rtl>تا کی آخر در آیینه چشمم ، بر نگاهی مردد بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>بر لب بام خورشید بودیم ، بر لب بام خورشیدآری</P> <P dir=rtl>بر لب بام خورشید ناگاه ، ماه در پایت آمد بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>اشک بر سطر لبخند افتاد ، خواندم از گونه های تو در باد</P> <P dir=rtl>سیب یک لحظه یک اتفاق است ، اتفاقی که باید بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>اتفاقی شبیه شکستن ، خلسه ای مثل از خود گسستن</P> <P dir=rtl>اتفاقی که امروز... فردا... یا نه هر لحظه شاید بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>خیز ودر شهر غوغا کن آزر! آتشی تازه بر پا کن آزر</P> <P dir=rtl>رفته است آن تبر دار دیروز، پای بتهای معبد بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>موج باید برانگیزی از من ، ماه باید بیاویزی از من</P> <P dir=rtl>موج یا ماه تا نبض دریا ، یک دم از جزر و از مد بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>*****</P> <P dir=rtl>مرگ طنزی فصیح است آری ، باید از عمق جان خواند وخندید</P> <P dir=rtl>گرچه این شعر بی مایه باشد ، گرچه این قافیه بد بیفتد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>غم نان</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>گاری سیب فروش سر میدان افتاد</P> <P dir=rtl>مرد از جاذبه در بهت خیابان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>سیبها ریخت كه از مرد نماند چیزی</P> <P dir=rtl>جوی پرشد كه دو سر عایله در آن افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>بعد از آن كوچه ندیدش به گمانم آن مرد</P> <P dir=rtl>یك دو ماهی به همین جرم به زندان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>یا نه مثل همه ی مردم شیدا شاید</P> <P dir=rtl>گذرش بر حرم شاه ؟ شهیدان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>گره مشكل او دست خدا باز نشد</P> <P dir=rtl>كار او باز به یك مشت مسلمان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>او كه عاشقتر از آن بود كه دانا باشد</P> <P dir=rtl>سر و كارش به همین مردم نادان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>غم نان ، كاش بدانی غم نان یعنی چه</P> <P dir=rtl>یعنی آدم به تب گندم از ایمان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>آدم آن روز كه دستش به دهانش نرسید</P> <P dir=rtl>از خدا دست كشید و پی شیطان افتاد</P> <P dir=rtl>**</P> <P dir=rtl>... و شب بعد زمین مرده ی او را بلعید</P> <P dir=rtl>جسدش در حرم شاه ؟ شهیدان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>گله آرام میان شب عریان خوابید</P> <P dir=rtl>زخم چون گرگ به جان نی چوپان افتاد:</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> لا لالا برگ گلم! شاخه ی بیدم لالا</P> <P dir=rtl>یوسفم دست كدوم گرگ بیابان افتاد</P> <P dir=rtl>***</P> <P dir=rtl>برف چون حوله ای آرام وسبكبال و سپید</P> <P dir=rtl>گرم روی تن عریان زمستان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>برف بارید كه از مرد نماند چیزی</P> <P dir=rtl>شاعری باز پی قافیه ی نان افتاد</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>   </P> Sun, 25 Oct 2009 05:48:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=266 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-266.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-265.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>باسلامی به خوبی خدا</P> <P dir=rtl>حال و روزما چرا امیددار نیست ؟</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>این صدا ، ترانه ی بلند آب. </P> <P dir=rtl>آن جوانه ، ردپای سبز دست آفتاب .</P> <P dir=rtl>رود خوش آواز</P> <P dir=rtl>از سرسنگین چشمه </P> <P dir=rtl>                    تا وسط خاطرات شاد وسبکبار دشت </P> <P dir=rtl>وهمه ی گل های پاک رو</P> <P dir=rtl>                        زمزمه  می بارد.</P> <P dir=rtl>پس ملال خاموش مان برای چیست ؟</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>چیک وچیک رنگین مرغ های عشق </P> <P dir=rtl>یا بهار خوانی قمریان گوشه گیر</P> <P dir=rtl>ترجمان ساعت قشنگ آفرینش است. </P> <P dir=rtl>کشگرک ها </P> <P dir=rtl>            دم گرفته اند</P> <P dir=rtl>                    بارقص همزمان ابرها.</P> <P dir=rtl>فروردین </P> <P dir=rtl>        اگر </P> <P dir=rtl>جاده ی تماشای جاودانگی ست؛</P> <P dir=rtl>      نوبت ما را سوزانده اند</P> <P dir=rtl>                             بن بست های دودبار</P> <P dir=rtl>در هجوم راه نشینان ماشین زار</P> <P dir=rtl>-        ایست ! </P> <P dir=rtl>               86 </P> Sat, 10 Oct 2009 02:03:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=265 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-265.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-264.aspx <P dir=rtl><B></B> </P> <P align=center><STRONG>اشعاری از :بهروز پورعلی</STRONG> <BR> </P> <P dir=rtl><BR>گفتم:</P> <P dir=rtl>انتخابات<BR>نزدیک </P> <P dir=rtl>است<BR>شعر<BR>به من خندید.<BR><BR>*   <BR>لحظه‌ها <BR>سُرب‌اند <BR>اگر <BR>تو نباشی.<BR><BR>*<BR>مرد <BR>فریاد زد<BR>مرگ <BR>سکوت کرد.<BR><BR><BR>*<BR>پدر<BR>روزنامه است<BR>و اندوه<BR>مادر<BR>تسبیح است<BR>و سکوت.<BR><BR>*<BR>نیمروز<BR>از امروز را<BR>بر رخت‌آویز<BR>دیروز آویختم.</P> <P dir=rtl>*<BR>نگاهِ پدر<BR>در آن شب تابستانی<BR><BR>لطفا ً<BR>یک تکه<BR>شکلات تلخ...</P> <P dir=rtl><BR>*<BR>او نیامد<BR>اتوبوس<BR>تنها شد.</P> <P dir=rtl>*<BR>پیرمرد<BR>نشست<BR>پیاده رو<BR>خندید.</P> <P dir=rtl>*<BR>پرده<BR>را آویختم<BR>پنجره<BR>گریست.<BR><BR>*<BR>چشمش<BR>را بست<BR>جهان<BR>راحت‌تر شد.<BR><BR>*<BR>بن بست<BR>مرا می‌خواند<BR>تو<BR>کجایی؟</P> <P dir=rtl> </P> Wed, 07 Oct 2009 05:29:41 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=264 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-264.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-263.aspx <P dir=rtl align=center><STRONG>شعر ی از اعظم ميري</STRONG></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>    «مي تواند به من نشان بدهد، مي تواند به مرده جان بدهد</P> <P dir=rtl>    مي تواند درست لحظه مرگ، زندگي مرا امان بدهد</P> <P dir=rtl>    چشم ها اين دو مرغ دريايي، ساحلم را دوباره گم كردند</P> <P dir=rtl>    نوح بايد به باد تكيه كند، تا تكاني به بادبان بدهد</P> <P dir=rtl>    مانده ام از قرار در دريا، غرق خواهم شد امشب اما نه!</P> <P dir=rtl>    ناخدا كه نمي شود هر شب، چشمه در چشمه امتحان بدهد</P> <P dir=rtl>    من دلم مرده است مي برمش، سمت صحن بزرگ آزادي</P> <P dir=rtl>    دكترم گفته يك نفر بايد به تو يك حس ناگهان بدهد</P> <P dir=rtl>    اي پناه من اي پناه دلم، سفره را بسته ام نمي خواهم</P> <P dir=rtl>    هيچ دستي به غير دست گلت، خانه ام را به من نشان بدهد</P> <P dir=rtl>    دست اگر دست روشني باشد كه مرا تا خدا برقصاند</P> <P dir=rtl>    به خدا من جز اين نمي خواهم، دست من را به استكان بدهد</P> <P dir=rtl>    اي تمام بهار اي چشمت، ساقي آهوان سرگردان</P> <P dir=rtl>    تو بخواهي بهار مي آيد، استكان را به دستمان بدهد</P> <P dir=rtl>    گنبدش را نگاه كن شاعر، پر انگور مي شود چشمت</P> <P dir=rtl>    چه كسي مي تواند از گنبد، چشم هاي تو را تكان بدهد</P> <P dir=rtl>    *</P> <P dir=rtl>    داد زد لااله الاالله، بعد تابوت من بلند شد و</P> <P dir=rtl>    رفت بيرون صحن آزادي تا زمين را به آسمان بدهد»</P> Tue, 06 Oct 2009 09:47:12 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=263 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-263.aspx http://shabpa.blogfa.com/post-262.aspx <P dir=rtl align=center><STRONG>شعری از "اکبراکسیر"</STRONG></P> <P dir=rtl>ازاتوبوس که پیاده شدیم</P> <P dir=rtl>ماشینی آنقدربوق زد</P> <P dir=rtl>که خواهرم عروس شد!!</P> <P dir=rtl>پدرمکانیکم زیر ماشین رفت</P> <P dir=rtl>برادرم که ازپارک درآمده بود</P> <P dir=rtl>           -پدرم رادرآورد</P> <P dir=rtl>مادریک ریز می پرسد</P> <P dir=rtl>آیاکلاق های تهران هم فارسی گارگارمی کنند؟!!</P> <P dir=rtl>کناردکه،همشهری</P> <P dir=rtl>حرفهای شیرین عبادی-سیاسی داشت</P> <P dir=rtl>خودرابه آخربرج رساندم</P> <P dir=rtl>آزادی چقدر گشاد شده بود!!</P> Sun, 27 Sep 2009 05:25:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=shabpa&postid=262 shabpa http://shabpa.blogfa.com/post-262.aspx