صدای کبوتران

 

صدای کبوتران

احمدرضااحمدی

بیست سال از بنیاد عشق می گذرد

کسی در کوچه نیست که شهادت

دهد

بیست سال از بنیاد عشق می گذرد

صدای رسای کبوتران

که در جستجوی دانه بودند

مبدل به نجوا می شود

دستانی که از ریا و نیستی

فرار می کنند

می خواهند

زخمهای کهنه را

التیام دهند

من نتوانستم برای دردهای آدمی

منطقی بیابم

پس ساکت شدم

و درسکوت راه افتادم

یکی باشورمراصدامی کرد

آن هزاران نفرمرا

فراموش کردند

گربه هادر خیابان

می مردند

سگان با جنازه ی گربه ها

ضجه می کنند

کمی به صبح مانده است

صبحانه را آماده می کنم

اشتهاندارم.